" محمود احمدی نژاد " رییس جمهوری اسلامی ایران در مناسبت های مختلف ، برعزم ملت و دولت برای دستیابی کامل به فناوری نوین و فاخر شکافت هسته به منظور بهره گیری از آن در تولید انرژی تاکید کرده است .او بارها در مصاحبه با خبرنگاران گفته است که دولت وی هرگز حاضر به کمترین گذشتی از این حق بزرگ ملت ایران نیست . در دولت آقای احمدی نژاد یکی از محورهای فعالیت دستگاه دیپلماسی کشور نیز روشن سازی ابعاد برنامه های هسته ای مسالمت آمیز ایران است . رییس دولت همواره تاکید می کند که پرونده برنامه های هسته ای ایران نه فنی و حقوقی که کاملا سیاسی است.
|
در این مجموعه مروری داریم بر برخی مواضع رییس دولت در مورد برنامه های هسته ای ایران که بیشتر از آنرا علاقه مندان می توانند در سایت اختصاصی ریاست جمهوری اسلامی ایران به آدرس http://www.president.ir/fa یافته و مورد مطالعه قرار دهند.شرایط بهتر ایران نسبت به گذشته در پرونده هسته ای »... در مجموع شرایط ما بهتر است. ما گامهایى به جلو رفتیم. اصلاً دیپلماسى ما در این جهت شکل گرفت و فعال شد و این ثمر خواهد داد. الان سفرا، متخصصین و کارشناسان سیاسى و دیپلماتهاى ما کاملاً مسلط هستند. جالب است که با هرکس مذاکره مى کنیم و توضیح مى دهیم، مى گویند صد در صد حق با ملت ایران است. این خیلى جالب است. تا الان کسى را ندیده ایم که با او مذاکره شده باشد و نگفته باشد که حق با ملت ایران است.حداکثر بعضیها مى گویند شما از حقوقتان کوتاه بیایید. مى گوییم به چه دلیل؟ بعد دیگر پاسخى ندارند. بعضیها هم مى گویند خباثتها و دشمنیها هست، شما به خاطر خباثتها و دشمنیها از حق خود کوتاه بیایید. باز پاسخ ما خیلى روشن است، مى گوییم خباثتها همیشه است. اگر فردا گفتند از استقلال تان کوتاه بیایید، ما باید کوتاه بیاییم؟ اگر گفتند از آزادى و تمامیت ارضیتان کوتاه بیایید، ما باید کوتاه بیاییم؟ نباید بیاییم. ما با استفاده از همه توانمندیها، ظرفیت، قدرت و اقتدار ملى مان و با تدبیر، حکمت و برنامه ریزى باید جلو برویم و ان شاءالله این شیطنتها را پشت سر بگذاریم و ان شاءالله این خواهد شد...« [مصاحبه با واحد مرکزى خبر در خصوص عملکرد دولت - 1/9/1384]
سیاسى بودن پرونده هسته ای ایران »...البته شما مى دانید موضوع هسته ای ایران قبل از اینکه یک موضوع حقوقى باشد، یک موضوع سیاسى است و جالب است کسانى که زرادخانه هاى آنها پر از سلاحهاى هسته ا ی است و در قرن گذشته از این سلاحها علیه مردم بى دفاع استفاده کرده اند و در جنگ اخیر هم از گلوله هاى اورانیومى علیه مردم عراق و حتى سربازان خودشان استفاده کرده اند، ما را به انحراف به سمت سلاحهاى هسته ای متهم مى کنند.در نیویورک خبرنگارى سؤالات متعددى پرسید. وقتى من بر اساس قانون و منطقى و مستند پاسخ او را دادم و دیگر سؤالى نداشت، گفت: بعضى کشورهاى غربى به نیت شما مشکوک هستند. مى گویند نیت ایران این است که سلاح هسته ا ی بسازد و ما به نیت ایران مشکوکیم. من به او پاسخ دادم. مگر شما تفتیش عقاید مى کنید؟ شما که گفتید مخالف تفتیش عقایدید. چگونه نیت ما را مى خوانید و براساس آن تصمیم مى گیرید؟ اتفاقاً ما هیچ به نیت شما مشکوک نیستیم. ما به نیت شما یقین داریم. چرا که مى دانیم زرادخانه هاى شما پر از سلاحهاى هسته ا ی است و دارید ملتها را با آن تهدید مى کنید. شما حق ندارید که بر رفتار هسته ای ایران نظارت کنید...« [مصاحبه مطبوعاتى در عربستان - 17/9/1384]
اهداف سیاسى و اقتصادى تحمیلات صورت گرفته بر ایران در فناورى هسته ا ی «...امروز متأسفانه با دو هدف سیاسى و اقتصادى بر ملتهایى مثل ما تحمیلاتى صورتى مى گیرد. هدف سیاسى براى جلوگیرى از رشد و پیشرفت ملت ایران و فشار بر ملت ایران و هدف اقتصادى انحصار در فناورى هسته ای است. به ما مى گویند شما سوخت تولید نکنید، ما به شما خواهیم فروخت. ما به آنها مى گوییم شما امروز ملتها را تحریم دارویى مى کنید و هزاران کودک و زن و مریض جلوى چشم ملتشان مى میرند. چه تضمینى هست که شما فردا سوخت هسته ای به ما بدهید؟ شما امروز از یک پیچ و ابزار کوچک به عنوان اهرم سیاسى استفاده مى کنید. این تحریمهاى اقتصادى که برپا کرده اید، براى چیست؟ چه تضمینى هست که فردا وقتى ما در انرژى، وابسته به سوخت شما شدیم، شما سوخت مناسب، به موقع و با قیمت مناسب در اختیار ما قرار بدهید. در دو دهه قبل یکى از کشورهاى مدعى قرارداد تنظیم سوخت هسته ای با کشور هند تنظیم کرد. منتها متأسفانه به قرارداد عمل نکرد و با قلدرى قرارداد را به هم زد و کشور هند مجبور شد خودش به فناورى تولید سوخت هسته ای براى مصارف صلح آمیز دسترسى پیدا کند...» [مصاحبه مطبوعاتى در عربستان - 17/9/1384]
تلاشهاى دولت براى تحقق حق ملت در پرونده هسته ای »... ما براى اینکه به اینها بگوییم دنبال اعتمادسازى هستیم، براى اولین بار در تاریخ انرژى هسته ا ی حاضر شده ایم دیگران را هم در سرمایه گذارى مشارکت بدهیم؛ براى اینکه از خودمان کاملاً مطمئنیم. آنها فکر کردند با یک فشار ما را به عقب نشینى وادار کنند. آمدند [گفتند پرونده را] به شوراى امنیت مى بریم، فلان مى کنیم، بهمان مى کنیم، و بالاخره پرونده را به شوراى حکام بردند که اکثریت آنها مربوط به همان کشورهاى اروپایى و وابستگان اروپاست و قطعنامه اى را گذراندند. خوشبختانه، براى اولین بار در تاریخ مراوده ما با آژانس 13 نفر جرئت کردند قاطعانه بایستند و به این قطعنامه رأى ندهند. براى اولین بار بود که اینها دائماً مى گفتند جمهورى اسلامى در مقابل جامعه جهانى و جامعه بین الملل ایستاده، دیدند نه این حرفها نیست. این چیزها نیست. عده زیادى از کشورها نمى پذیرند و اگر ما مقدارى دیگر تدبیر بکنیم و ان شاءالله هشیارى به خرج بدهیم، این تعدادى که رأى ندادند بیشتر هم خواهد شد. اینها به ما مى گویند شما نفت دارید، چرا مى خواهید انرژى اتمى درست کنید، پس نیت دیگرى دارید. مى گوییم ما نفت را که داریم به شماها مى فروشیم، شما چرا دارید؟ آن خبرنگارى که با من مصاحبه مى کرد، همه استدلالهاى اینها را گفت، وقتى جواب گرفت و دید حرفى ندارد، گفت آقا اینها به نیت شما شک دارند. گفتم شماها که مى گفتید تفتیش عقاید ممنوع [است]، حالا تفتیش نیتها مى کنید؟ گفتم خانم خبرنگار فرض کنید بنده به نیت شما مشکوکم، تو باید چه کار کنى تا این شک مرا برطرف کنى؟ هر کارى که بکنى باز من مى گویم نه خیر مشکوکم، چون بالاخره دستگاه «نیت سنجى» که وجود ندارد. اینها مى خواهند ملت ما تسلیم بشود، اینها خیال مى کنند که صد سال قبل است، ملت ما هم تحت سلطه اینهاست، اینها هم فعال ما یشاء در دنیا هستند؛ نه خیر. این دوره گذشته است. البته ما هیچ گاه از خطر استقبال نکرده ایم، جنگ طلب نبوده ایم. ما داریم حرف حقى را مى زنیم. من با بیش از 32 رئیس کشور در آنجا ملاقات کردم. تقریباً همه شان به طور قاطع پذیرفتند که این حق ملت ایران است و گفتند ما حرف شما را قبول داریم، اما مى دانید که اینها به ما فشار مى آورند. ما گفتیم نگران نباشید، ان شاءالله با همت جوانان ایران و با همت ملت ایران به زودى در دنیا شرایطى فراهم خواهد شد که دیگر شما احساس فشار و زور نخواهید کرد. بدانید دولت با حوصله، تدبیر و درایت احقاق حق ملت ایران را دنبال خواهد کرد و به حول و قوه الهى با سربلندى به آن دسترسى پیدا خواهد کرد...« [سخنرانى در گردهمایى مبلغین حوزه علمیه قم - 6/7/1384]
انرژى هسته ای ، مسئله اى ملى «... شما داستان انرژى هسته ای را مى دانید. این یک مسئله ملى است. مسئله این گروه و آن گروه و این حزب و آن حزب و این جناح و آن جناح نیست. ما مى دانیم چه مى خواهیم و دشمنان ما هم مى دانند که چه مى خواهند. همه شان مى دانند که هیچ نوع انحرافى به سمت سلاح اتفاق نیفتاده است. ما در نیویورک با آقاى پوتین ملاقات داشتیم که رسماً به من گفت ما مى دانیم هیچ انحرافى اتفاق نیفتاده، اما فشار هست، شما بالاخره کوتاه بیایید. بعد وقتى من استدلال کردم که چرا کوتاه نمى آییم، گفت قبول دارم. گفت استدلال شما را قبول دارم، حرفتان درست است. بعضیها متأسفانه در داخل با تبلیغات مى خواهند به گونه اى جلوه بدهند که رفتار دولت رفتار غیرمنطقى، عجولانه و بى تدبیر است. نه خیر، ما در این قضیه بسیار پرحوصله و بسیار با تدبیر اما مستحکم هستیم. مستحکم عمل مى کنیم. ما به دنبال تأمین منافع ملت ایران هستیم. آنها مى خواهند همین جا خط را کور کنند. بدانید که اگر خداى نکرده در اینجا ما یک قدم عقب نشینى بکنیم، آنها در خانه هاى تک تک ما خواهند آمد. همه آنها اذعان دارند که ما منطقى عمل کرده ایم. شما گزارش اخیر آژانس را ببینید، یک مستند قانونى در آن علیه جمهورى اسلامى نیست. ما قانونى عمل مى کنیم...» [سخنرانى در نشست مشترک دولت و مجلس - 20/7/1384]
فناورى هسته ای ، کلید توسعه کشور «...این فناورى هسته ای کلید توسعه کشور است، یعنى بالاترین فناورى دنیاست. بچه هاى ما هم خودشان به دست آورده اند، وارد نکرده ایم. نه اینکه از دانش دیگران استفاده نکرده ایم. نه، بالاخره ما مى توانیم اطلاعات را از همه دنیا جمع کنیم، اما بچه هاى ما خودشان به دست آورده اند، نشسته اند، طراحى کرده اند، به دست آورده اند، مال خودمان است. آنها از همینها نگران اند. اگر وارداتى بود، جلویش را مى بستند، مى رفتند رایزنى مى کردند با آن کشور و نمى گذاشتند به ما بدهد. چون بچه هاى خودمان به دست آورده اند، دائماً قابل باز تولید است و نمى توانند جلویش را بگیرند و خیلى از این موضوع ناراحت اند، اما تن خواهند داد. دیگر چه کار مى خواهند بکنند. آقا شوراى امنیت، شوراى امنیت کیست؟ همینها هستند دیگر. اینها اگر بتوانند علیه ما کارى انجام بدهند که انجام مى دهند و منتظر نمى مانند. حالا شوراى امنیت! چه کار مى خواهد بکند؟...» [سخنرانى در دیدار با اعضاى مجمع دانشجویان آل یاسین - 26/7/1384]
تحلیل اشتباه غربیها در مورد عقب نشینى ایران در بحث هسته ا ی »... هم امریکاییها و هم اروپاییها تحلیلشان این بود که آقا این ایرانیها اولش یک چیز خیلى محکم و سطح بالایى را مطرح مى کنند، بعد آرام آرام پایین مى آیند، حوصله کنیم، اینها پایین مى آیند. حوصله کردند، دیدند ما نه تنها پایین نیامدیم، بلکه یک پله بالا رفتیم. گفتیم UCFمقدمه کار است، اصل کار نطنز است و ما نطنز را راه بیندازیم. در این دو ماهه اخیر سنگین ترین و گسترده ترین کار دیپلماسى انجام شد و به لطف خدا بسیار هماهنگ. البته عناصرى در داخل هستند که هنوز در حال و هواى گذشته اند و مى خواهند این را هم تبلیغ بکنند که اوضاع خراب است و چهار تا شرکت وابسته به این بانکها پشت بورس بنشینند، در بورس بازى در بیاورند و بعد بگویند ببین چه خبر شده، نه خیر هیچ خبرى نیست. موضع ما موضع اقتدار است و به لطف الهى آنها گام به گام دارند عقب مى نشینند و باید تا نقطه آخر به عقب بروند. امروز بحمدالله روحیه انقلاب و اراده انقلابى در این کشور به لطف خدا حاکم است و در بین مجموعه دستگاههاى اصلى نظام، مجلس عزیز، دولت محترم و کلیت نظام یک همدلى، هم رأیى و هماهنگى کامل در دفاع از منافع ملت وجود دارد و ان شاءالله روزهاى آینده خواهید شنید که عقب نشینیها شروع خواهد شد. بعضیها در این هفت هشت سال - البته بیش از هفت هشت سال - دائماً دم از ضعف و عقب ماندگى ما [مى زدند ]و خبرهایى هم که تولید مى کنند، دائماً تحقیر ملت است. هر آدم بى سوادى مى آید پشت تریبونهاى رسمى مى خواهد دو کلمه حرف بزند همواره ما را تحقیر مى کند و آنها را تحسین مى کند. در دنیا این حرفها نیست. اینها نیست. بله، ما در اقتصاد، ساختن کشور و صنعتمان یک مقدار مشکلاتى داریم. بالاخره صد و پنجاه سال دویست سال در این کشور استعمار حاکم بوده و تا مغز استخوان این کشور رسوخ کرده و همه بنیانها را تخریب کرده، حالا درستش کنیم. معنایش این نیست که ما یک ملت دست دوم و یک ملت حقیریم. اینها نیست. بله، آنها در اقتصاد پیشرفت کردند. بسیار خوب، خیلى خوب است، حالا ما هم پیشرفت مى کنیم و بهتر از آنها هم پیشرفت مى کنیم...« [سخنرانى در دیدار با اعضاى شوراى هماهنگى نیروهاى انقلاب اسلامى - 29/7/1384]
نگرانیهاى قدرتهاى سلطه از دستیابى ایران به فناورى هسته ا ی »... قدرتهاى سلطه در بحث هسته ا ی دو سه مورد نگرانى دارند. ما هم نگرانى آنها را مى فهمیم. اولین نگرانى آنها این است که بپذیرند ما داریم، یعنى تمام تبلیغات بیست و شش هفت ساله آنها علیه اسلام، توانمندى نظام اسلامى، قدرت انقلاب اسلامى و توانمندى ملت ایران بر باد است. اینها بیست و شش هفت سال است که مى خواهند بگویند نظام دینى کارآمد نیست، ناتوان است، متوجه علم نمى شود، کشور عقب افتاده مى شود و... حالا یک دفعه دیده اند که یک نفر على رغم همه این حرفها، فشارها و تحریمها در باشگاه هسته ا آمده و همه اینها را کنار مى زند، خودش را به زور وارد مى کند. این براى آنها در حکم شکست و پایین ریختن تمام بناى پوشالى تبلیغى اى است که درست کرده اند. ما مى فهمیم که این نگرانى بزرگى است. نگرانى دیگرى که آنها دارند، این است که این فناورى را مردم ما خودشان به دست آورده اند، وارداتى نیست؛ یعنى در درون و مال خودمان است. هر کارى بکنند، ما دوباره آن را مى سازیم و نمى توانند آن را از ما بگیرند. این نیست که بگویند ما محاصره اقتصادى یا تحریم مى کنیم، این از بین خواهد رفت. نه، از بین نمى رود. مال خودمان است. خودمان درست کرده ایم، جوانانمان درست کرده اند. هر لحظه که اراده بکنیم، قابل تکثیر است. آنها مى خواهند بگویند که هرکس هرچیزى دارد، از آنهاست و آنها هستند که باید چیزى را اعطا بکنند یا نکنند. ما مى گوییم نه، ما خودمان آن را داریم. سومین نگرانى آنها این است که مى گویند اگر ایران این سد را بشکند و اجازه بدهیم که ایران وارد این باشگاه اتمى بشود، دیگر جلوى دیگران را نمى توانیم بگیریم. به همین دلیل از دست ما خیلى ناراحت و عصبانى هستند و غیظ دارند. ما هم ناراحت نیستم. ما به آنها مى گوییم:موتوا بغیظکم با خودتان این غیظ را ببرید. ما خودمان به دست آورده ایم؛ اتفاقاً تمام مقررات جهانى را هم رعایت کرده ایم...« [سخنرانى در دیدار با جمعى از دانشجویان، استادان و اعضاى تشکلهاى دانشجویى - 30/7/1384]
مصاحبه با خبرنگار CNN و بحث بى اعتمادى غربیها به نیت ایران در مسئله هسته ا ی «...آن خبرنگار هم جالب بود، مرتباً پرسید تا اینکه دیگر ماند و با گوشى از رئیسش پرسید که من دیگر چه بپرسم؟ دیگر چیزى نمانده است. گفت بگو اینها به نیت شما اعتماد ندارند. گفتم عجب، من هر قدر که NPT را مى خوانم، در جایى از آن ننوشته که ما باید کارى کنیم که این آقایان به نیت ما اعتماد داشته باشند. ما مطابق قانون عمل کرده ایم. بعد هم مگر شما شعار نمى دهید که تفتیش عقاید ممنوع است؛ یعنى چه؟ ما هم به نیت شما اعتماد نداریم. شما در عمل نشان دادید که نیتهایتان شیطانى و ضدبشرى است. ما که مظلوم بودیم. بیست و هفت سال است که تحت هجوم هستیم. ترور کردید، بمباران شیمیایى کردید، شهرهایمان را زدید، منابعمان را زدید، بهترینهاى ما را از دستمان گرفتید، بیست تا بیست تا، هفتاد تا هفتاد تا در کوچه و خیابان زن و بچه مردم را ترور کردید، الان هم آنها در کنگره شما همین طورى ول مى گردند. ما کجا به کسى تجاوز کردیم؟ شما متهم هستید نه ما. ما امروز در دنیا مدعى هستیم...» [سخنرانى در دیدار با جمعى از دانشجویان، استادان و اعضاى تشکلهاى دانشجویى - 30/7/1384] خاطراتى از مذاکرات هسته ای «...در همین مذاکرات هسته ا که داشتیم، یکى از رؤساى جمهورى یکى از کشورهاى بزرگ به من زنگ زد که آقا بحران شده، این غربیها خیلى عصبانى هستند، بالاخره این دفعه مى خواهند ببرند در آژانس و ایران را محکوم کنند و ببرند شوراى امنیت، بالاخره اوضاع خیلى خطرى است. من گفتم، اولاً که ما هیچ بحرانى احساس نمى کنیم. در ثانى ما هیچ واهمه اى از قدرتهاى بزرگ نداریم. ما چه ترسى داریم. از کجاى آنها بترسیم. اینها چه کسى هستند که ملت ایران بخواهد از اینها بترسد؟ اینها امروز باید بروند خودشان را نگه دارند که نیفتند. خودشان دارند بیچاره مى شوند. بعد گفتم حالا پیشنهاد شما چیست؟ به عنوان راه حل گفت آقا ما یک طرحى را تهیه کرده ایم که شما بیایید این غنى سازى را با ما شریک باشید، بیایید در خاک کشور ما این غنى سازى را انجام بدهیم که دیگر خطرى متوجه شما نشود. من گفتم خیلى ممنون. ما مى خواهیم این غنى سازى نطنز را راه بیندازیم، دوست داریم شما هم بیایید شریک بشوید، اگر علاقه مند هستید بسم الله، اگر نیستید ما خودمان راه مى اندازیم. یک دفعه دیدم گفت تو دیگر چه کسى هستى؟ گفتم بنده محمود احمدى نژاد ن کر ملت ایران. بعد گفت من یک فرستاده ویژه اى مى فرستم پیش شما که موضوع را خوب باز کند. آن فرستاده آمد، ما قبلاً به همکاران گفته بودیم کسى حق ندارد سرسوزن عقب بنشیند، البته با تدبیر که بسیارى از تدابیر را نمى شود بیان کرد. با ظرافت، تدبیر و دقت. این آقا آمد همه ملاقاتها را کرد، آمد پیش ما. آمد و شروع کرد مقدمه چینى که شرایط بحرانى است و اوضاع خراب است و اینها خیلى عصبانى هستند و بالاخره ما باید یک کارى کنیم و یک مانورى بدهیم و بعضى حرفها هست که مى شود این بحران را تمام کرد و من رویم را به او کردم و گفتم آقاى فلانى این قدر از این چهارتا کشور غربى نترس. ملت ما از اینها نمى ترسد. ما دست اینها را خوانده ایم. از هارت و پورتهایشان هم نمى ترسیم. البته ما از بحران استقبال نمى کنیم. ما هیچ وقت به سمت بحران نمى رویم. کى تا حالا ملت ایران کوچک ترین دست اندازى به حقوق سایر ملتها کرده؟ ما ملتى مظلومیم. ملتى هستیم که هر روز دارند علیه ما توطئه مى کنند و ضربه مى زنند. آزار این ملت حتى به یک مورچه سایر ملتها هم رسیده است؟ نه، اما بدانید ما از این چماق دروغینى که به نام شوراى امنیت درست کرده اند، ترسى نداریم. استقبال نمى کنیم که آنجا برویم، اما ترسى هم نداریم. براى اینکه یعنى چه کسانى که خودشان دارند، مى سازند، استفاده مى کنند، به ما مى گویند صلح آمیزش را هم نداشته باشید؟ این خلاف همه قوانین است و ما زیر بار نمى رویم. اگر مى خواستیم زیر بار زور برویم که 27 سال پیش مى رفتیم دیگر. این همه بهترین فرزندان این ملت را تقدیم نمى کردیم. این همه سختى را تحمل نمى کردیم. بعد فکر کرد و گفت یک فرصتى پیش آمده، این پیشنهادى که ما داریم یک فرصتى است، این رفیق من - رفیقش را نشان داد گفت - شکارچى است، مى گوید شکارچى باید فرصت شناس باشد. در یک لحظه به هدف بزند و از فرصت استفاده کند و شکار کند. من گفتم، بله، شکارچى اگر شجاع نباشد و ترسو باشد یک روباه پیر هم مى آید او را تکه پاره مى کند. شکارچى اول باید شجاع باشد، بعد بتواند فرصتها را شکار کند...» [سخنرانى در دیدار با منتخبین استان ایلام - 9/9/1384] استدلالهاى ایران در رد پیشنهاد غرب براى تحویل سوخت هسته ای به ایران »...آمده اند به ما مى گویند شما خودتان تولید سوخت هسته ا ی نکنید، ما به شما سوخت تحویل خواهیم داد. ما به آنها مى گوییم براساس قوانین قطعى بین الملل هیچ کشورى حق ندارد کشور دیگرى را تحریم هوایى کند؛ یعنى هیچ کشورى حق ندارد از دادن قطعات و تجهیزات هواپیما خوددارى بکند. هیچ دلیل و بهانه اى نباید مانع از تحویل قطعات هواپیما باشد. ما مى گوییم آقایان مدعیانى که مى گویید ما انرژى نداشته باشیم، شما به ما خواهید داد، بیش از بیست سال است که ملت ما با شما قرارداد بسته، پولش را به شما نقد داده که به ما قطعات هواپیما بدهید. در زمانى که یک حکومت خشن و آدم کشِ وابسته در این کشور حاکم بود، شما با آن حکومت همه گونه همکارى مى کردید، اما از روزى که ملت ما انقلاب کرد، در این کشور جمهورى بر پا شد، استقلال و آزادى آمد، شما ما را به جرم آزادیخواهى و پر خلاف همه قوانین تحریم کردید. چه تضمینى وجود دارد که اگر ما کوتاه بیاییم، شما فردا همین بلا را در انرژى هسته ا سر ما نیاورید. ما رفتار شما را دیده ایم و بدانید ملت ایران دیگر فریب تبلیغات دروغین شما را نخواهد خورد...«
نیروگاههای هسته ای میعادگاه فناوریهای دیگر
سهم و نقشی که صنعتگران ایرانی به طور اعم در توفیق ایران در دستیابی به انرژی هسته ای داشته اند ، نقشی بسیار ارزنده بوده که تاکنون کمتر مورد بازگویی قرارگرفته است.تاسیسات و تجهیزاتی که درپروسه تولید انرژی از مواد شکاف پذیر بکار برده می شود ، بسیار دقیق ، ظریف و حساس ، و درعین حال تولید آنها نیاز به مهارت های فوق العاده بالا در بخش های مختلف صنعتی بخصوص در صنایع ماشین سازی ، قطعه سازی و تولید مواد آلیاژی دارد.ایران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در حالی برای دستیابی به فناوری شکافت هسته به منظور تولید انرژی تلاش های جدیدی را شروع کرد که کشور درگیر یک جنگ گسترده تحمیل شده بر آن از یک سو ، و از سوی دیگر تحریم های سنگین بود. چنین وضعیتی تهیه مواد و مصنوعات مورد نیاز و مهمتر از همه دانش فنی را عملا غیر ممکن کرده بود . در مقابل مساله ضرورت دستیابی به انرژی هسته ای به عنوان یک امکان پایدار برای توسعه ، در حالی که منابع فسیلی به سرعت رو به پایان است و به علاوه شرایط زیست محیطی اجازه رفتن بیشتر به سمت آنرا نمی دهد ، و به اضافه ارزش اقتصادی آن بالاتر از آن است که برای تولید انرژی سوزانده شود ، ایران یک راه بیشتر پیش روی نداشت و آن تکیه بر منابع داخلی در دو بخش نرم افزاری و سخت افزاری بود. نیروی انسانی مومن ، ارزشمند ، پرتلاش ، با انگیزه ، صاحب فکر و متخصص که اغلب در دانشگاههای کشور و یا صنایع صاحب علم ودانش و تجربه بودند ، از اصلی ترین پشتوانه های ایران در بخش نرم افزاری بود . این نیروی گرانقیمت و گرانقدر برای پیشبرد اهداف طراحی شده ، نیاز به یک اراده قوی سیاسی و اقتصادی در حمایت از خود داشت که رهبران نظام با درک حساسیت ها و ضرورت های توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور ، از جمله در برنامه چشم انداز توسعه ونیز مصوبه های مجلس شورای اسلامی به آن پاسخ گفتند. ایران در بخش سخت افزاری قابلیت هایی چون کارخانه های ماشین سازی و قطعه سازی را در اختیار داشت و به علاوه لازم بود که امکانات دیگری را نیز به کار بگیرد تا قادر باشد تجهیزات و دستگاههایی را بسازد که تولید آن کاملا انحصاری و فقط در اختیار تعدادی از کشورهای کاملا صنعتی جهان بود که سخت از بازار خود مراقبت می کردند. ایران در این شرایط همان راهی را انتخاب کرد که باید می کرد و عقل سلیم نیز آنرا حکم می کرد و آن تکیه بر منابع داخلی بود. شناسایی امکانات ، طراحی برنامه ، تولید و مقولات لازم دیگر به عمل آمد و ایران بتدریج و درعین نظارت آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، گام در مسیری نهاد که نهایتا به آن امکان داد تا از معدود کشورهایی در دنیا باشد که توانسته است به فناوری تحصیل انرژی از مواد شکاف پذیر دست یابد و آنرا بومی نماید.دربحث ساخت نیروگاه هسته ای ، فقط معیارهای اقتصادی مطرح نیست و معیارهای مختلف فناوری تأثیر گذار خواهد بود. در واقع فناوری هسته ای، میعاد گاه فناوری های دیگر است. مثل صنعت خودرو که اگر در یک کشور رونق خوبی داشته باشد، تقریباً بخش عمده ای از فناوری را جلو می برد، چرا که بیشتر علوم و فناوریها مثل مکانیک، شیمی، مواد، برق و... در آن است. به همین صورت اگر صنعت هسته ای کشور هم رشد معنادار، واقعی و همه جانبه داشته باشد، با توجه به اینکه بالاترین محدودیت ها و استانداردهای مهندسی در آن وجود دارد، صنعت کشور در سطح بالایی رشد خواهد کرد. سهم قابل ملاحظه صنعت گران ایرانی در ساخت ، تامین و نصب تجهیزات نیروگاه هسته ای بوشهر ، این امکان را اینک به جمهوری اسلامی ایران داده است تا نیروگاههایی را که ساخت آنها را برنامه ریزی کرده است ، با اتکای هر چه بیشتر به منابع داخلی بسازد و به علاوه آمادگی و امکان آنرا داشته باشد تا در بازارهای جهانی این صنعت سهم بگیرد. در روز ملی فناوری هسته ای برزحمات همه صنعتگران ایرانی که برای قرار گرفتن ایران در قله های رفیع علم و دانش تلاش کرده اند و می کنند ، ارج می گذاریم. منبع: ایرنا
|