به گزارش خبرنگار خبرگزاری ایسنا، در این زمینه مطابق مصوبه مجلس شورای اسلامی شرکت‌های مشمول این قانون باید ساختمان‌های مرکزی، تجهیزات و امکانات خود را در تهران فروخته و پول آن را به خزانه دولت واریز می‌کردند؛ به‌این صورت که 50 درصد به خزانه واریز و 50 درصد آن صرف خرید ساختمان و امکانات در استان جدید محل فعالت شود. به‌این ترتیب به‌نظر می‌رسد که هرگونه هزینه‌ کردن برخلاف این بند، مغایر قانون باشد.پس از تصویب این قانون و دستور رییس‌جمهور به وزیر نفت وقت مبنی بر انتقال شرکت‌های عملیاتی مجموعه نفت به مناطق عملیاتی‌شان سرانجام همه شرکت‌های عملیاتی وزارت نفت به‌جز گویا دو شرکت نفت فلات قاره که مسوول تولید نفت در میادین خلیج فارس و نفت مناطق مرکزی که مسوول تولید عمده گاز کشور در میادین خشکی در 9 استان مختلف و همچنین نفت‌خام در این مناطق هستند، به مناطق عملیاتی رفتند.

اختلاف‌نظر بر سر انتخاب استان عملیاتی

موضوع مطرح دیگر انتخاب منطقه عملیاتی ‌بود که در این مدت هر یک از مسوولان دو استان بوشهر و فارس برای دریافت مجوز انتقال این دو شرکت به استان خودشان تلاش بسیاری کردند.

مقاومت شرکت نفت فلات قاره برای منتقل نشدن

در اسفند سال 1385 محمود زیرکچیان زاده ـ مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران ـ با بیان این‌که این شرکت شامل قانون انتقال شرکت‌های نفتی به مناطق عملیاتی نمی‌شود، تشریح کرده بود که براساس قانون شرکت‌هایی باید منتقل شوند که مراکز عملیاتی آن‌ها در مراکز استان‌ها قرار دارد؛ در صورتی که منطقه عملیاتی شرکت نفت فلات قاره در جزیره‌هایی است که جز کارکنان این شرکت کسی در آنجا زندگی نمی‌کند.باوجود این ادعا، گمانه‌زنی‌ها ادامه پیدا کرد تا سرانجام در مرداد 1386 ابلاغیه داخلی از سوی مدیرعامل این شرکت صادر شد که براساس آن کارکنان شرکت نفت فلات قاره در راستای اهداف دولت با هدف تمرکز زدایی و براساس جزئیات برنامه ریزی شده تا پایان شهریور 1386 به مناطق عملیاتی انتقال یابند.البته در این رابطه نامه‌ای از هیات دولت مبنی بر باقی‌ماندن دو شرکت نفت فلات قاره و نفت مناطق مرکزی حداقل تا شهریور 1386 در تهران گرفته شده بود.

مهلت‌خواهی 2ساله شرکت نفت مرکزی

در این باره همچنین علیرضا ضیغمی‌ ـ مدیرعامل شرکت نفت مناطق مرکزی ـ اواخر مهر سال 1386 درباره انتقال این شرکت به مناطق عملیاتی گفته بود که از شرکت ملی نفت درخواست کرده‌ایم که تا به نتیجه رسیدن پروژه‌های در حال انجام یعنی مدت دو سال تا راه‌اندازی کامل فاز‌های 6 تا 10 پارس جنوبی به ما مهلت دهند، زیرا پیش‌بینی می‌شود با بهره‌برداری آنها فشار تولید گاز کمتر‌شود و امکان انتقال میسر خواهد بود که به نظر می رسد با این خواسته موافقت شده است.

انتقال 93 درصد از نیروهای شرکت نفت مناطق مرکزی به مناطق عملیاتی

اطلاعات دریافتی از شرکت نفت مناطق مرکزی بیانگر این است که پس از مصوبه هیات دولت با تفکیک اساسنامه شرکت‌های فرعی از شرکت اصلی،‌ نیروهای شرکت‌های فرعی را به مناطق عملیاتی خارج از تهران منتقل کرده است؛ به‌طوری که در حال حاضر 93 درصد از نیروهای انسانی این شرکت به مناطق عملیاتی در 9 استان کشور منتقل شده‌اند و فقط 7 درصد از آنان در ستاد تهران باقی مانده‌اند.


انتقال شرکت نفت فلات قاره در حد خرید ساختمان

در آخرین پیگیری‌ها از چگونگی انتقال شرکت نفت فلات قاره ایران به مناطق عملیاتی، اطلاعات به‌دست آمده بر منتقل نشدن حتی یک نفر از دفتر تهران به دفتر خریداری شده در استان فارس حکایت می‌کند. در این راستا، برخی منابع مطلع توضیح داده‌اند که این شرکت پیش‌تر دفتری برای انجام کارهای لجستیک و نمایندگی در شیراز داشته که هم‌اکنون نیروهای انسانی آن دفتر را ترک کرده و به دفتر جدید منتقل شده‌اند.همچنین گفته می‌شود براساس تقسیمات کشوری، منطقه عملیاتی برای این شرکت در واقع استان بوشهر است، نه استان فارس.البته برخی از کارشناسان نیز به روند کاهشی تولید نفت‌خام حوزه فلات قاره کشور به میزان 160 هزار بشکه طی دوسال گذشته اشاره و تاکید کرده‌اند که به‌نظر می‌رسد با انتقال نیروها به منطقه عملیاتی و تمرکز بر اجرای برنامه‌های تولیدی، این وضعیت بهبود یابد.به‌هرحال مشاهده می‌شود که باوجود گذشت حدود سه سال و نیم از زمان نهایی اجرای قانون انتقال شرکت‌ها به مناطق عملیاتی یعنی خرداد 1385 همچنان انتقال این دو شرکت نفتی به طور کامل محقق نشده است.