ایران پترو - ریش پرپشتی دارد و تسبیه بلندی در دست.مهره پشت مهره می چرخاند دست به دست.خودش را درست مثل بسیجی های زمان جنگ می آراید.بسیجی های دوران جنگی که هنوز هم با هر دم و بازدمی می پاشند عطر بهشت را در هوا و فضا، پر می کنند بوی صداقت، دوستی و مودت را در زمین و زمان.بسیجی های مخلصی که با کبر و غرور غریبه اند و با ریا اما، بیگانه! بسیجی های نابی که حرف شان را باید با طلا نوشت و کلامشان را آویزه گوش کرد.
آری! ریش پر پشتی دارد و تسبیه بلندی به دست، او. مهره پشت مهره می چرخاند مدام، او!
|
او مدیرکل فعلی روابط عمومی وزارت نفت است.کسی که می گویند علاوه بر ریش و تسبیه، قدرت زیادی هم دارد.قدرتی که می گویند نه از بابت پست مدیرکلی اش که از دولتی سر دولتی است که به او اطمینان کرده تا چشم و گوشش باشد در وزارت نفت. وزارت نفتی که از زمان آمدن او، دور خبر و خبرنگاری را هم گویی خط بزرگی کشیده است. خطی به مرکزیت ساختمان مرکزی نفت و به شعاع میادین نفتی ایران در شمال و جنوب. چه از زمان آمدن او گروه های خبرنگاری دیگر رنگ تهیه خبر و گزارش از حوزه های ستادی و عملیاتی خود کمتر به چشم دیده اند. خبرنگاران اختصاصی نفت اما دیگر به راحتی مدیرکل روابط عمومی نفت را نمی توانند ببینند، پیدا کنند و مسائل خود طرح کنند. مدت هاست برای پیدا کردن آقای مدیرکل باید کفش پولادین بپوشی و از هفت خوان رستم بگذری تا بل بیابی رد پایی و اثری از او!
|