شرایط فعلی اقتصاد جهانی نیز شرایطی خاص و ویژه است که اوضاع تمامی کشورها، شرکت های بزرگ بین المللی و به تبع آن زندگی مردم را تحت تاثیر قرار داده است. لذا اینکه یک شرکت خودروسازی انگلیسی برای حفظ بازار فروش خود طرح " یکی بخر دو تا ببر" را اجرا و بر تاثیر مثبت آن در افزایش فروش و سود کارخانه تاکید می کند را باید اقدامی ابتکاری و بهره گیری از ایده و راهکارهای پیشنهادی تمامی نیروها در جهت رشد و شکوفائی سازمان یاد کرد. ایده ای که اگرچه انسان را به یاد بازارهای حراج می اندازد ولی اقدامی است که به ادامه حیات اقتصادی آن کارخانه کمک کرده است.
آنچه در حال حاضر بیشترین دغدغه مسئولین پتروشیمی کشور شمرده می شود، شاید به تعبیری نه تحریم های ایالات متحده و نه رکود اقتصاد جهانی، بلکه تغییر ساختاری است که بنا به ضرورت خصوصی سازی، این شرکت در حال گذر از آن می باشد. این تغییر اگر چه در مسیر جهانی شدن بوده و اقدامی است که دیر یا زود باید صورت می گرفت، ولی انجام آن بدون در نظر داشتن الزامات و چارچوب هائی که برای جهانی ماندن و حفظ اعتبار بین المللی، مخصوصا برند جهانی NPC لازم است، بی توجهی به نیم قرن تجربه و تلاش صورت گرفته در این صنعت مدرن و استراتژیک خواهد بود. باید بپذیریم که هدف از ایجاد یک برند صرفا یک نام یا نماد نیست بلکه مفهوم برند در معنای ارزشی آن عناصر دیگری مانند تجربه ها، ویژگی های کارکنان ماهر و متخصص که تولید آن را برعهده دارند، کیفیت محصول و حتی ویژگی های خاص افراد مصرف کننده را نیز شامل می شود. بر این اساس یک برند موفق باید قادر باشد حداقل مفاهیم ذیل را به ذهن مخاطب آورد:
- سهولت در سفارش دهی و دریافت کالای مورد تقاضا
- افزایش روز افزون اعتبار بین المللی
- افزایش سودآوری برای سهام داران
- تمایل رقبا به مشارکت و توسعه روابط با آن شرکت
- تسهیلات مالی برای مشتریان
تاسیس شرکت های هلدینگ پتروشیمی از جمله اقداماتی است که مسئولین ارشد این صنعت به دقت و با حساسیت فراوان برای اجرای اصل 44 و خصوصی سازی مناسب به شکلی که اعتبار جهانی و وحدانیت صنعت پتروشیمی در سیاستگزاری حفظ شود به کار گرفته و با هماهنگی مراجع قانونی در نظر دارند نهائی کنند. به طوری که علاوه بر عمل به تکالیف قانونی شرایطی را فراهم نمایند تا در کنار تمامی چالش های موجود به تعهدات بین المللی خود در تمام زمینه ها نیز به خوبی عمل نمایند.
داستان قدیمی پیرمردی که چند پسر داشت را کمابیش همه می دانیم. پیرمرد از تک تک فرزندان خود خواست تکه چوبی را بشکنند و تمام فرزندان به سادگی توانستند ولی هیچ یک از آنان نتوانست همه چوب ها را با هم بشکند. شرایط اعتبار بین المللی برند NPC هم شاید در حال حاضر دچار چنین وضعیتی باشد. آنچه از جهانی شدن نام پتروشیمی ایران گفته می شود و آنچه در باب نیل به مقام اول تولید کننده محصولات پتروشیمی به لحاظ ارزش در خاورمیانه ترسیم شده، تماما حاصل تلاشی است که کل صنعت پتروشیمی ایران در آن نقش داشته است. گسترش بازار و جذب سرمایه گذاری نیز از این طریق تسهیل و ممکن شده است. لذا خصوصی شدن و عرضه سهام پتروشیمی نباید به وضعیتی منتج شود که یکپارچگی پتروشیمی به ویژه در بخش بازرگانی و صدور محصولات را دچار مشکل نماید. آنچه به طور قطع و یقین می توان گفت این است که بخش عمده ای از اعتبار بین المللی پتروشیمی در سایه ارقام کلانی است که درگزارش های مختلف در خصوص ظرفیت تولید و محصولات قابل عرضه وسرمایه گذاری های به عمل آمده برای اجرای طرح های جدید ارائه می شود. رقمی که به تمامی واحدهای تولیدی و طرح های در دست اجرا جلوه ای فراتر از آنچه هستند، می دهد و صنعت پتروشیمی را قادر ساخته با تکیه بر آن هویت استراتژی و برنامه های اجرائی خود برای توسعه ای که تعمیق ارزش های برند NPC را در بر داشته باشد، تدوین نماید.
حفظ یکپارچگی در بازاریابی و فروش، در ثبات بازار و جلوگیری از کاهش قیمت غیر واقعی ناشی از سوء استفاده شرکت های خریدار به دلیل تشتت عرضه بسیار موثر می باشد. از سوی دیگر با توجه به شرایط موجود می توان از راهکارهائی که در افزایش فروش مناسب بوده ولی ممکن است خارج از قواعد و عرف تجارت بین الملل در شرایط عادی باشند نیز استقبال کرد. ولی در کنار آن پتروشیمی باید بتواند مسئولین کشور را مجاب نماید که اگر می خواهند در جهت خصوصی سازی موفق عمل نمایند، لازم است به این شرکت برای ایجاد زیر ساخت های مناسب جهت حفظ و ارتقای اعتبار بین المللی موجود کمک کنند.
شرایط فعلی به گونه ای است که بیست کشور صنعتی و بزرگ جهان را به ناچار گرد هم آورده تا برای رهائی از آن چاره جوئی کنند. این اقدام کشورها نشان از تلاش برای اتحاد هرچه بیشتر در جهت تقویت منافع مشترک دارد. توجه به اهداف برنامه ریزی شده برای دست یابی به مقام اول خاورمیانه در افق 1400 بیانگر نقش و اهمیت صنایع پتروشیمی در توسعه اقتصادی کشور بوده و ایجاب می کند مدیریت کلان آن مخصوصا در مباحثی مانند بازاریابی و فروش و جذب سرمایه گذاری ارزی پس از خصوصی سازی و ایجاد هلدینگ نیز یکپارچگی خود در سیاستگزاری را حفظ کند.
امید که مسئولین ارشد کشور و ارگان های تصمیم گیرنده در انجام درست و شایسته آن مسئولین پتروشیمی را یاری و حمایت نمایند.